Betekenisgeving in drie 3 systemen – de Wisdom Barrier

We gaan een stap verder: we gaan de ruimte van de gewaarwording verkennen.

We gaan verkennen hoe de systemen van de geest werken en hoe de ‘wisdom barrier’ werkt. Het zijn de grootste ontdekkingen die we nu als mensheid kunnen doen: hoe we ons zelf kunnen ‘ontketenen’. We gaan leren de ketens van een oude logica verbreken die duizenden jaren het denken en doen van mensen hebben bepaald. We gaan een nieuwe logica leren omarmen.
Dat is niet zomaar iets. Het is ook niet zomaar gedaan: althans voor ons mensen niet. Het is een enorme overgang die veel “slachtoffers” gaat geven. Steeds meer naarmate we ons meer verzetten tegen die overgang. Ik noem dat rupsengedrag: wat achterblijft zijn dadelijk alleen maar schilletjes van wat eens de oude gevestigde macht was en zijn compleet nieuwe machtsstructuren ontstaan. Ik kom daar op terug bij Cultuur-Natuur.

Laat me eerst korte schets geven van wat het is dat ik mijn persoonlijke reisverslag heb willen duidelijk maken. Het is de basis voor een verdere verkenning van de grote geheimzinnige ruimte van de gewaarwording. Dus van de geestelijke wereld waar we het allemaal over hebben, zonder te weten wat het is waarover we het hebben. Het beeld van de blinde mannen en de olifant helpt te begrijpen hoe het gemis aan inzicht in de totaliteit ons altijd maar weer parten speelt.

Het is dé ontdekking en dé ervaring: hoe de systemen van de geest werken en ervaren dat je onderdeel bent van hoe het werkt en onderdeel bent van die geest. Geest gedefinieerd als ons bewustzijn van de realiteit waarin wij leven.

Het is bijzonder te ontdekken hoe je op nanoniveau een verzameling moleculen bent die op macroniveau een identiteit heeft en een label, bijvoorbeeld “Chris Juta”.

Hoe je als lichaam een vehikel bent én “jij” die bestaat de bestuurder bent van dat vehikel: de mens ‘in de driver seat’ ofwel het ego die overleeft en bloeit. Het is de “C-positie” in het TDCZ-vierkant dat ik in mijn persoonlijke reisverslag al introduceerde.

Het is voor jezelf belangrijk te ontdekken hoe er naast het ego en de mens ‘in de driver seat’ (“C”) een lichaamsziel (“Z”) bestaat. Een hele andere ‘driver’ dus. Enerzijds is “Z” een allerkleinste fysieke begin van/in het lichaam, het uitkristalliseren van wat ik de geest noem. Een materiële realiteit dus. Tegelijkertijd – dat is het grote tweede geheim dat oplicht – is die “Z” een mentale positie in de ruimte van de gewaarwording. Dán duik je als het ware het TDCZ-frame in. Dan is “Z” geest geworden en geen lichaam meer.

Enerzijds is mijn lichaamsziel “Z” in de realiteit op nanoniveau werkzaam in mijn lichaam: in de manier waarop mijn lichaam ondersteuning verleent aan wie ik ben als lichaam. Die ondersteuningsfunctie wordt in ons zenuwstelsel gegeven door de gliacellen .
Anderzijds is “Z” de groeikern van wie “ik” mentaal energetisch ben en ‘wordt’. Dan ontwikkelt zich hoe deze mentale, energetische “ik” zich verhoudt tot kennis (T), de Ander (D) en tot de mens in de driver seat (C). Het is deze “ik” die anderen aantrekt of afstoot, die meer of minder ‘in verbinding is. Het is deze “ik” die bestaat in de energetische wereld van de voorbereiding en deze “ik” die verantwoordelijk is voor wat het lichaam is en doet.

Dat is niet simpel om te begrijpen. Want Z (wat mijn authentiek tot “mij” maakt en tot unieke creatie van moeder natuur) en C (hoe ik mij manifesteer als overlever en cultuurdrager) zijn twee aangezichten van één realiteit.

(C+Z) is het domein van de (bio)fysica . (D+T) is het domein van de metafysica. Verbinding (“D”) en Kennis (“T”) zijn indalend (descending) in “C” en “Z”. Net zoals er ook stijgende energiestromen zijn (ascending) die voor meer verbinding en meer kennis zorgen.

Door de letters TDCZ met elkaar te verbinden ontstaat een plat vlak. Stel je een vergadertafel voor, met op de hoekpunten TDCZ. Verder maak je de voorstelling dat TC (eigenwaarde-ontwikkeling) en DZ (verbinding) de fundamenteel werkzame diagonaalverbanden zijn. Het zijn de diagonalen die het subjectieve energetische mentale systeem TDCZ als het ware definiëren.

Dat beeld van een vergadertafel (je kan vele andere beelden gebruiken) gebruik ik niet voor niets. Je ‘framed’ hoe je met elkaar in wisselwerking bent en je kunt in gedachten zien hoe het energetische mentale systeem werkt dat de mensen aan tafel onderhouden met elkaar. Je ziet ‘mentaal’ op die diagonalen de werkzaamheid van het sociaal systeem ontstaan.

 

 

Met het beeld van die vergadertafel creëer je een ‘external locus of control’ voor jezelf. Je kunt bedenken hoe energetische spanningsbogen – die zichtbaar worden op de diagonalen – neerslaan in reële gedragingen van mensen.

TDCZ logica verschaft vervolgens inzicht hoe lichaam en geest samenwerken en één geheel vormen. Hoe tegelijkertijd met de belangrijke tweedeling tussen fysica en metafysica, ook een andere tweedeling werkzaam is, namelijk die van cultuur en natuur. Alles wat ‘de mens in de driver seat’ doet is onderdeel van cultuur, terwijl alles wat mijn lichaamsziel doet onderdeel is van de natuur.

Wat ik als essentie wil neerleggen:

Het TDCZ-frame maakt ‘grote’ polariteiten en krachten zichtbaar die aan het werk zijn in de multidimensionale gewaarwordingsruimte. Je ziet hoe fysica & metafysica enerzijds en cultuur & natuur anderzijds, de omhulling is van de manier waarop wij mensen ons bewust worden van – en betekenis geven aan – de realiteit van ons bestaan. Het is die omhulling die onze collectieve fysieke én geesteswereld is waar “ik” aan deelneem en waar wij allen aan deelnemen.
Een deelname waarvan ik in mijn hoofd reëel ‘objectief’ verslag doe. In dat verslag in mijn hoofd, ontstaat mijn verhaal.
Daarmee ontstaat de ik-persoon, terwijl er een synaptische ruimte in mijn hoofd is die volkomen verbonden is met de collectieve gewaarwordingsruimte. Anders kan ik als lichaam niet goed handelen in de realiteit. Niet alleen laat de wiskunde nu zien hoe in de ruimte alle informatie behouden blijft, het zou ook raar zijn als het anders was. Als er niet een totaliteit aan het werk was. In ieder geval mogen we constateren dat het inzicht dat er een grotere samenhang is, wereldwijd toeneemt.

Met als slot van deze introductie het inzicht dat elk individueel mens een levend verhaal is en een verhaal dat alsmaar in ontwikkeling is.

Alles is energie: TDCZ-matrix als de spiegel van de geest

Ik bedenk me dat die multidimensionale ruimte van de gewaarwording een energetische ruimte is. Alles wat daar gebeurt ís energie. Mentale energie of geestes-energie als je er ruimer naar kijkt. Het is het bewustzijn zelf, de ether gevuld met bewuste energie.
Esoterisch? Nee hoor, sta rustig stil bij dit moment en je realiseert je dat die ruimte er is. En dat het om een andere ruimte gaat dan de ruimte met vier muren waar je nu zit.Je kunt beginnen met je voor te stellen hoe de ‘ruimte’ eruit ziet als je met een soort kijker zou kunnen kijken wat er zich op nanoniveau in ons lijf afspeelt. Je komt in een volstrekt andere ‘ruimte’ terecht die tegelijk buitengewoon reëel is. Net zo goed als de kwantumwereld een reële totaal andere ruitme is: in wat voor ruimte ontstaat het licht? In welke ruimte zit je als je denkt, droomt, verliefd bent? Of intuïtief iets aanvoelt? We zijn als mensen beperkt in de waarneming van ‘ruimte’ en het begrijpen van waar ‘ruimte’ om gaat.
Alles wat we ruimte noemen is vastgezet in wat we zintuiglijk als ruimte kunnen definiëren. Dan nog is het moeilijk en uiteindelijk onmogelijk om die reële objectieve macro-ruimte zo nauwkeurig te bestuderen dat we begrijpen waar de ruimte uit is opgebouwd. We kunnen het eenvoudig niet, doordat we gevangen worden gehouden in een begrippenstelsel.

We moeten leren om uit die ‘box’ te stappen.

We moeten de ‘ruimte’ instappen waarin alles wordt voorbereid wat we ‘zien’. Dat is voorbehouden aan wiskundigen. Wiskunde is de enige manier om die ruimte in te stappen: als eerste stap. Als de wiskunde klopt is het absoluut waanzinnig wat vervolgens mogelijk is wordt. Uit die wiskunde volgt de bijgaande figuur.

Ik gebruik in die figuur opnieuw TDCZ als frame. Maar nu ben ik een fysicus die kijkt naar die energetische ruimte. Ik zoek een toestandsbeschrijving. Een beschrijving van de energievelden en hun dynamische relaties en hoe deze voorbereide energetische toestand als geheel verantwoordelijk is voor wat we zien en waarnemen. In de kwantummechanica heet dat een operator. De TDCZ-logica die we laten zien heeft nu de vorm gekregen van een 16×16 matrix.

Over de werking van deze operator, deze TDCZ-matrix ben ik in alle oprechtheid best wel opgewonden omdat je de blauwdruk ziet staan van een 256-bit processor waarbij je 2 tot de macht 256 aan geheugenplaatsen hebt (IBM presenteerde in mei 2017 een prototype van een quantumprocessor van 17 qubits).

Hebben we die nodig? Nee, tot nu toe niet. Dat kon ook niemand bedenken. Maar alles wordt kinderspel als je ‘m wel hebt. De ontdekking van deze TDCZ-matrix zou wel eens een van de grootste technologische ontdekkingen van deze eeuw kunnen zijn.

Het is onbeschrijflijk wat mogelijk is als dit waar is, omdat het wiskunde van de geest is en een language of thougt. Omdat het om programmeerbare logica en dus software gaat. Omdat het de volgende stap is die aan AI gáát worden toegevoegd. De mogelijkheden van AI exploderen.

In de figuur zie je drie systemen getekend die aan het werk zijn, op een bijzondere manier. Optisch zijn het banden die evenwijdig lopen aan de diagonaal van linksboven naar rechtsonder, de as van de eigenwaarden. Via drie systeem stappen komen we dan terecht in de hoekpunten van deze TDCZ-matrix. Ik ga hieronder uitleggen dat in die extrema sprake is van zelfrealisatie en zelfopoffering. Als je dat van een sociaal systeem zichtbaar maakt, krijg je met systeem-3 radicalisering en extremisme in beeld.

Het meest spectaculair aan de TDCZ-matrix, tegelijk moeilijk zichtbaar te maken en goed te doorgronden: de “spins’. Het is bijzonder te ontdekken dat de kwantumcomputer in ons hoofd met spin-up en spin-down werkt. Voor de kwantumfysicus zou het niet anders kunnen. Alles wat we waarnemen ontstaat door “spins”. Ik ga daar in een apart hoofdstuk verder op in.  De betekenis is kortweg dat wij als mensen “rechtsom draaiende” systemen zijn. Als we in de spiegel kijken is het spiegelbeeld dat we zien “linksom draaiend”: een totaal andere werkelijkheid dus (zie het college van Robert Dijkgraaf over symmetrie in DWDD). Dan wordt het magisch:

De TDCZ-matrix is dus eigenlijk een spiegel. Een spiegel van de ziel. In een normale spiegel ziek ik mijn ‘buitenkant’ terug gespiegeld. In de TDCZ-spiegel zie je gespiegeld wie je intentioneel bent. Je ziet je ‘bewuste gelaat’ terug gespiegeld.

De TDCZ-matrix wordt gekenmerkt door haar diagonalen. De ‘gele streep’ representeert de eigenwaarde-as, waarop eigenwaarden neerslaan (die ik de tekening heb voorzien van het wiskunde symbool λ. De λ is het in de kwantummechanica gehanteerde symbool voor eigenwaarde.
De tweede as is de stamina-as of systemische randvoorwaarden-as. Op die as zie je de systemen 1, 2 en 3 getekend. Ik heb er symboliek aan toegevoegd, want de middelste band die we gaan ontdekken als de wisdom barrier, noem ik de grondtoestand Ψ (0) . Het is altijd de grondtoestand die ‘collapst’. De volgende band is die van de “flow” (ΔΨ). De derde band is die van de versnelling (Δ²Ψ). Ik ga proberen hieronder betekenis te geven aan deze systemen van de geest. De hoger liggende systemen 2 en 3 zijn de systemen waarmee we uit onze mentale cocon stappen. Iets wat we ongemerkt voortdurend doen, want die systemen 2 en 3 zijn er niet voor niets. Voor  alle werkelijkheid die we waarnemen en niet begrepen wordt, zijn die hoger liggende systemen nodig. In het onderwijs vallen dan namen als meta-cognitie en meta-competentie, maar begrepen wordt het niet. Dat kón ook niet tot nu toe. Het inzicht wás er gewoon niet.

De meest bijzondere ervaring van alles is dat er een ‘wisdom barrier’ bestaat: onze realiteit van systeem-1 die als een mentale cocon om ons heen zit. In de klassiek Bijbelse benadering van ouderwetse hel en verdoemenis is het onze zondeval. Nieuwe kwantum mechanica laat zien dat de wisdom barrier twee aangezichten heeft.

Enerzijds in de realiteit: dan is de wisdom barrier een brede band die we systeem-1 noemen. Ik ga daar in mijn vertelling dadelijk verder op in. Dan probeer ik te beschrijven hoe die wisdom barrier werkt.
Anderzijds in de grote ruimte van de gewaarwording: dan is de wisdom barrier de ‘collaps’ geworden, niet meer dan een streep van licht (de gele streep op de diagonaal) die kenmerkt dát de voorbereiding heeft geresulteerd in betekenis die is ontstaan in de realiteit.

Ik betitel die gele streep ook wel als de ‘omgekeerde horizon’: die je juist achter je laat. Je gaat in gedachten enerzijds met je fysieke gelaat naar de realiteit staan en anderzijds kijk je met je bewuste gelaat de gewaarwordingsruimte in. De vrije ruimte van de gewaarwording en potentiële betekenisgeving. Het is zo belangrijk om dat te zien: dat je naar potentiële energie kijkt. Niets van wat in het geheugen van je lichaam is opgeslagen aan emoties doet mee. Want dat geheugen blijft ‘achter’ je als je met je bewuste gelaat die ruimte van potentiële energie verkent.
Waar dit hele ‘spel’ om draait is dat je gaat inzien dat ‘jij’ het bent die in die energetische ruimte gestalte krijgt. Zoals dat voor iedereen geldt. Vervolgens natuurlijk hoe we dat met z’n allen voor elkaar krijgen.

Het krankzinnig moeilijke is dat we de hele tijd naar de realiteit moeten terugschakelen, in onze armetierig langzame taal en gewoontes, om aan ons zelf en anderen te vertellen waar we zaten. Dat gaat dus niet. Ons oppervlakte bestaan is een minuscuul laagje van een bestaan dat oneindig veel groter is.
Hoe kom je daarachter? We zoeken er al duizenden jaren naar. In oneindig veel literatuur beschreven.

Het is bijzonder dat wij als mensheid in een tijd leven waarin we het begin gaan zien van een ongelooflijke omwenteling in ons denken en doen. We groeien als mensheid naar een nieuw hoger niveau van inzicht. Onherroepelijk. De weg is een keuze. Gebrek aan inzicht een doodzonde.

De figuur hierboven – deze 16×16 matrix, kwantummechanisch een ‘operator’, een mentale machine – is een product van dat nieuwe inzicht. Inzichten die zich nu razendsnel over de wereld verspreiden. De wisdom barrier was altijd de overgang van reële wereld naar esoterische wereld. Eeuwenlang heeft deze wisdom barrier ervoor gezorgd dat we de mens niet kon zien wat de natuur aan potentie voor menselijke ontwikkeling verborgen hield. Nú ontdekken we die wisdom barrier als kwantum mechanisch verschijnsel. De wisdom barrier is – bezien vanuit de ruimte van de gewaarwording – niets anders dan de ‘collaps’ van voorbereide toestand in realiteit. Deze wisdom barrier kan eenvoudig worden overwonnen, omdat het een bewustwordingsproces is.

Nee, dat gaan rationalisten, empiristen en strandjutters op het strand niet begrijpen. Hun wereld is immers de ééndimensionale wereld van de feiten en van wetenschap die niet uit z’n eigen denkbox kan stappen. Nee, de collectieve intelligentie die ‘rupsen’ ontwikkeld hebben, is daarvoor niet groot genoeg.

Wat ik wil gaan doen hieronder is proberen mensen mee te nemen in die ruimte waarover ik het heb. De ruimte van de gewaarwording en uiteindelijk ook de ruimte die het alles omvattende bewustzijn is. Dat is niet zo simpel. Ik gooi het fysieke begrip van onze vier dimensionale ruimtetijd achteloos overboord, om dat begrip ruimte te vervangen door een volslagen onbekend fenomeen: de ruimte van twaalf dimensies waarin zich ‘het alles’ voltrekt. Een ruimte die het bewustzijn is. Een ruimte waarbinnen we de gewaarwording definiëren en dan bedoel ik de cyclus van waarnemen + gewaarworden + betekenis geven.

In deze cyclus ontstaat de individuele mens: als deelnemer in een kosmisch spel dat niet gekend wordt, waarvan in het eigen hoofd verslag wordt gedaan. In ons brein zijn we dus constant op de hoogte: enerzijds als een achteraf verslag van wat gebeurd is in een cyclus (dat wat op het strand achterblijft als de zee zich terug trekt), anderzijds als de ‘synaptische ruimte’ zelf waar je constant toegang toe hebt. Een ruimte en een ‘ether’ die er altijd is. Je kunt die ruimte of ether niet wegdenken uit ons ontstaan. Over de neurobiologie die hiervoor nodig komen we elders te praten: dan gaat het om de vraag hoe neuronen, glia en dat wat zich in de synaptische spleet voltrekt, de neurologische bouwstenen zijn van dit verhaal, dus de technische infrastructuur.
Je kunt niet niet deelnemen in deze ruimte. Je bent allemaal onderdeel van één kosmische familie. In de realiteit van ons bestaan ‘vinden’ we daar wat van en acteren we al naar gelang bevinden.
Je kunt niet niet een verslag maken in je hoofd. Je kunt niet niet in de realiteit staan, je hebt daar geen keuze in. Je hoofd ís dat strand waarop de terugtrekkende zee van het bewustzijn haar sporen achterlaat. Alles wat wij mensen waarnemen leidt tot voorstellingen – gewaarwording – in ons hoofd. Die voorstellingen zijn de neerslag van de voorbereiding. In de realiteit is die kosmische familie, deze zielenwereld, er niet. In de realiteit is er alleen de neerslag in ons geheugen en ik heb dat eerder verbeeld met wat overblijft op het strand aan rimpelingen en ‘dingen’ als de zee zich terug trekt.
In zekere zin lopen we met onze kop dus voortdurend in de wolken. Je kunt je namelijk niet losmaken van de ruimte waarin je ontstaat en waarin je gedefinieerd bent. Altijd is die geweldige bubbel van de ruimte van 12 dimensies aanwezig als een omhullende van ons reële bestaan. De ruimte die we de geest noemen.

De Noösfeer – supersymmetrie

Met het benoemen van de Noösfeer zitten we bij het werk van Vladimir Ivanovitsj Vernadski  en daarna Teilhard de Chardin. Ik hergroepeer de ideeën in TDCZ-logica, onze language of thought en laat hieronder nog wat ‘views’ van deze TDCZ-logica zien:

De bedoeling van het linker plaatje is laten zien dat de werkelijkheid die we zintuiglijk waarnemen, slecht 25% is van de totale werkelijkheid die mensen zich kunnen gewaargeworden. Dat betekent: 75% van de echte werkelijkheid ‘zien’ we niet.

Je ziet in dat linker plaatje ook hoe de ruimte waarin we met elkaar betekenis geven aan de realiteit, wordt opgebouwd uit bewuste energie (van ‘linksaf’ komend) en manifestatie-energie (van ‘rechtsaf’ komend).

In het rechter plaatje is het TDCZ-vlak ingedeeld in 8 ‘driehoeken’. Je ziet de twee fundamentele assen aan het werkt: eigenwaarde-as en stamina-as. De elliptische stippellijn die getekend is met de stamina-as als middellijn, stelt de kosmische ademhaling voor. Ofwel: wat je ziet is een ‘rechtsom draaiend’ systeem. Eerst komen de “domeinen” 1 t/m 4: het “inademen”. Dan komen de domeinen 5 t/m 8: het “uitademen”. Inademen plus uitademen representeert de universele cyclus die bewustwording doet ontstaan. Het is een “rechtsom” draaiende cyclus binnen de TDCZ-betekenisgeving en een linksom draaiende cyclus in de Noösfeer: de extrinsieke cyclus die TDCZ-betekenisgeving genereert. Wat is die Noōsfeer?

Om dat vte kunnen begrijpen plaats ik dat TDCZ-frame in het ‘grootste’ perspectief dat we kennen: dat van de big bang en het ontstaan van onze Kosmos, dus ook het ontstaan van moeder aarde en het bewuste leven op aarde.

Wat je in de figuur hiernaast ziet staan is de ‘big bang’ afgebeeld als een ontsluiting van nonduale eenheidsenergie die zich splitst in intentionele energie en manifestatie energie. Na de eerste waanzinnige versnelling dijt het heelal in constante beweging verder uit. Die uitdijing is gesymboliseerd door de grote ‘tent’ in het midden: dat is onze zich ontwikkelende kosmos. Normaal zijn de plaatjes getekend zoals rechts afgebeeld.

Wat we laten zien is niet moeder aarde zelf, maar de ‘sfeer’ van moeder aarde.

We zien in het linker plaatje de Noösfeer getekend en daarbinnen de sfeer van betekenisgeving. Die sfeer vind je terug als de eigenwaarde-as in de TDCZ-matrix hierboven.

Het totaalbeeld heb ik ‘supersymmetrie’ genoemd. Alles wat wij als mensen kunnen gewaarworden is het gevolg van supersymmetrie. Alles wat mensen doen leidt tot betekenissen. Nooit gaat informatie en kennis verloren die met deze betekenissen samenhangt. Wat we vandaag de dag zien is hoe systeem-1 ervoor zorgt dat we in een dodelijke spiraal zijn beland: naar betekenisgeving op lagere niveaus van collectief bewustzijn en naar steeds grootschaliger confrontaties tussen natuur en cultuur.

Ik schets kort de figuur laat zien van dat grote super symmetrie verhaal.