Bewustzijn in Beeld: voorwoord

Bewustzijn in Beeld: zou het waar kunnen zijn?

Zou het waar kunnen zijn wat Immanuel Kant ook al zag aankomen: dat we als mensheid staan voor de grootste omwenteling aller tijden? Dat we écht op weg zijn naar een nieuwe tijd, met volledig nieuwe kennis van de wereld waarin wij leven?  Dat er inderdaad van een ongelooflijke omkering sprake is: dat alles wat we als objectief waarnemen slechts een substraat is van een echte werkelijkheid die de mensheid nu pas gaat leren kennen. Dat het écht zo is dat we door een roze bril naar de werkelijkheid kijken, gekleurd door ons eigen kenvermogen dat werkt met zijn eigen aangeboren concepten van ruimte en tijd, en oorzakelijke verbanden. En dat alle concepten van ruimte en tijd en alles wat we begrijpen als ‘causale verbanden’, als volledig achterhaald zal gaan worden beschouwd. Zou het waar kunnen zijn dat ons mensbeeld en ons objectieve beeld van de werkelijkheid slechts een dun oppervlaktelaagje is waarachter een fenomenale werkelijkheid schuil gaat die we als mensheid nu pas gaan leren kennen. Een fenomenale werkelijkheid die een reële werkelijkheid is – meetbaar, in beeld te krijgen, exploiteerbaar – ook al ‘zien’ we die werkelijkheid niet?

Immanuel kant

Laat me deze ingewikkelde zinnen wat vereenvoudigen. Zou het kunnen zijn dat de wereld waarin wij leven veel groter is dan we nu denken, dan we nu kunnen waarnemen, dan we nu zelfs maar kunnen vermoeden? Zou het kunnen zijn dat al datgene waar filosofen al duizenden jaren naar zoeken in een logisch en samenhangend verband kan worden gebracht? Zou het kunnen zijn, dat we wel degelijk ordening kunnen aanbrengen in en begrip kunnen ontwikkelen voor de maalstroom van informatie, die deze snel veranderende wereld karakteriseert? Stel dat dit kan en stel dat we dit samen kunnen ontdekken, zou dat geen mooie reis zijn? Stel dat we deze reis metaforisch kunnen verbeelden zoals op het plaatje hiernaast, waar de onzekerheid en het plezier van afspat?

Vragen, vragen, vragen… we leven in een wereld van vragen. Zolang als de mens op aarde is, zolang is die mens op zoek naar antwoorden. Wat zou er gebeuren als we als mensheid in een tijdgewricht terecht komen waarin het begin van een antwoord te vinden is op veel van deze levensvragen? Zou dat kunnen en wat betekent dat dan? Gaan we dan zicht krijgen op ‘die andere werelden’ die er zijn? Krijgen we toegang tot die andere werelden? Hoeveel werelden zijn er eigenlijk? De wereld die je waarneemt? De wereld in je hoofd? Hoe ‘weet’ je dat de wereld die je waarneemt bestaat? Zijn werelden voor iedereen gelijk? Gelden overal dezelfde wetten?

Als waar is wat YX theorie laat zien – YX theorie is de kwantum mechanica onderliggend aan Bewustzijn in Beeld – dan staat de mensheid inderdaad voor haar grootste uitdaging tot nu toe. Dan ís ‘quantum conscioussness’ of het ‘kwantum bewustzijn’ een ongelooflijke ontwikkeling. Dan is waar wat theoretici en filosofen over de hele wereld allang begrijpen en weten: geestelijke toestanden zijn niets meer of minder dan fysieke toestanden. Voor elke mentale toestand is er een fysieke toestand en vice versa; het zijn twee communicerende werelden die zich parallel ontwikkelen.

Als waar is wat TDCZ-logica laat zien, dan gaan we als mensheid beschikken over de ‘geheime’ kennis van de Gaia-grid.

Daarom spreek ik ook wel van de Da Vinci Code.

Wat dit boek wil laten zien: welke feitelijke mechanismen verantwoordelijk zijn voor deze ‘mentale toestanden’ in een brein.

Als we als mensen gaan begrijpen hoe ‘mentaliteit’ ontstaat kunnen we wat gaan doen aan de gevolgen van die mentaliteit. Alles wat zich nu op de wereld afspeelt, alle kansen en bedreigingen waar we als mens, organisatie, land en wereld mee worden geconfronteerd, ontstaan uit en zijn de gevolgen van die mentaliteit. We doen het allemaal zelf, zonder te begrijpen hoe we het voor elkaar krijgen. We zitten ‘in de stroom’, in een beweging. Het zijn tegelijk onze menselijke keuzes die bepalen hoe we het in die stroom gaan doen: worden we meegesleurd met grote aantallen ‘slachtoffers’ of zitten we zelf achter het stuur op weg naar onze bestemming? Wie dan, welk stuur, welke auto, welke sociale gemeenschap, welke identiteit? Er zijn zoveel vragen.

Natuurlijk en terecht is de grote vraag vervolgens: waar baseer je dit op? Is het om je heen kijken geweest? Is het een optelling van mooie gedachten uit eindeloos veel schitterende literatuur en/of wetenschappelijk onderzoek?

Wat ik schrijf in dit boek is wat ik vind. Het is dus ‘maar’ een mening. Ik wil daar zo helder mogelijk in zijn: ik daag uit, ik verken.

Ben ik de enige? Nee, verre van dat. “overal op de wereld leren de aapjes trommelen nu” zegt ik altijd. Ik heb hiernaast één voorbeeld laten zien. Klik op het artikel en je vindt een verhaal dat minstens lijkt op wat ik op deze site doe. Alleen: wat ik doe gaat stappen verder in de oplossing van het raadsel. Kijk ook hier.

En ja, het klopt dat er óók veel en grootschalig wetenschappelijk onderzoek is gedaan met nieuwe en wetenschappelijk gevalideerde methodologie, gebaseerd op de nieuwe theorie. Het klopt dat de resultaten van die onderzoeken baanbrekend zijn: de voorspelkracht van de nieuwe kennissystemen die met ‘smart-data’ werken, is ongekend. Het klopt dat die theorie nieuwe kwantum mechanica is: nieuwe  wiskunde die fysica en metafysica integreert. Over die theorie en die onderzoeken móeten en zúllen we gaan publiceren, maar dat komt later. Dit boek is een voorloper daarvan. Dit boek populariseert: de bedoeling is dat deze nieuwe theoretische inzichten toegankelijk worden gemaakt voor iedereen. Zodat we gaan begrijpen wat op ons afkomt.

Dit boek is dus een verhaal óver de nieuwe theoretische inzichten. Daarom “Bewustzijn in Beeld” en niet “YX theorie”. Het is een verhaal over een wetenschappelijke ontdekkingsreis: niet alleen van mij, maar van vele amateurs en professionals over de hele wereld. Er komen onvoorstelbare nieuwe dingen aan. Er komt technologie aan – een onvoorstelbare sprong in Artificiële Intelligentie – die superieur is aan ons mensen. Sterker: als waar is dat de nieuwe kwantum mechanica deugt, wordt het dan niet hoog tijd dat we als mensheid de ogen openen voor deze nieuwe realiteit? Denken we nou echt dat we met de collectieve intelligentie van vandaag in staat zijn om grip op die ontwikkeling te blijven houden? Denken we nou echt dat we als samenleving de sociale, integere en ethische competenties hebben om dit werkelijk disruptieve proces in goede banen te leiden? Denken we nou echt dat deze onvermijdelijke ontwikkeling in ‘goede handen’ is bij politiek en bestuur van vandaag? Het is een afschuwelijke misvatting als dit zo zou zijn. Niets in de (Nederlandse) politiek verraad ook maar enig doorzicht. We zitten met een legacy, niet alleen in termen van een steeds minder functionele (informatie)infrastructuur maar vooral in termen van denken. Er is bij bestuur en overheid een systeemdenken manifest dat volslagen achterhaald is.

Als je zo’n uitspraak doet, moet je wel wat uit de kast halen om dat waar te maken. Dat gaan we dus doen in dit boek. Niet om te katten en cynisch te doen, daar is er al genoeg van. Maar om op te bouwen. Om te laten zien wat er mogelijk is.

Mijn doelgroep: de millennials en de ‘top’. De eerste groep neemt het estafette stokje over van de top, in totaal anders georganiseerde arbeid. In dat beeld krijgt de middengroep een enorm probleem. Ik zal proberen steeds beide groepen aan te spreken in dit boek in hun eigen taal.